Alfatihah buat papa tersayang Ab.Raman Bin Said.
6 tahun dulu, hari ni kami sekeluarga kehilangan papa tersayang. Tepat kul 2.15 petang.
Masa tu aku tengah praktikal kat Kajang.
Dapat je berita masa tu, aku terus drive keyte ke HUKM.
Sedih sangat masa tu.Rasa macam layang-layang putus tali.
Aku called kawan2..sedara mara sumer.
Then aku kol Encik PTD.Mmm…nasib baik ada gak tempat nak mengadu nasib masa tu.
Sampai kat HUKM, aku terus ke bilik mayat.
Sampai hari ni aku macam nampak nampak je lagi kaki arwah dah kuning pucat masa tu.
Mama & angah dah nak pengsan2 nangis.Aku sebagai anak sulung masa tu, memang macam lipas kudung tak pijak tanah.
Sampai hospital husband adik aku uruskan sume.Aku amik adik bongsu aku, siapkan umah sumer.Carik persediaan untuk tutup mayat bila sampai kat surau nanti.
Memang ke sana kemari la aku masa tu.
Sumernya..kakak..kakak..kak long..along…(masa tu macam2 dah orang panggil aku..as mak aku & adik aku yang lain macam dah ilang arah….)
Setitik pon air mata aku tak tumpah.Mmm..bukan sebab aku tak sedih.Tapi sebab tak sempat nak layan perasaan masa tu.Sume terbeban atas kepala aku.
Masa ni jiwa aku rasa kosong sangat2.
6 tahun berlalu….kenangan terhadap arwah tak pernah pudar.
Alfatihah….
——————————————————————————–
P.S Encik PTD TQ sebab lend me your shoulder to cry on.
yaaaaaaaaaaa. still remember, aku n kiah pergi….masa kebumi… nway aku tahu ko kuat.